Pierwsza wizyta kliniczna rozpoczyna się od zebrania wywiadu i badania pacjenta. Na tej wizycie pobiera się wycisk wstępny dla wykonania modeli orientacyjnych oraz w miarę potrzeby zaleca się wykonanie zdjęć rtg, w tym przeglądowego zdjęcia pantomograficznego. Samym badaniem klinicznym nie można dokładnie określić wartości ozębnej zęba filarowego, który planuje się obciążyć podparciem bliskim lub dalekim. Za podparcie bliskie uważa się oparcie ciernia na części powierzchni okludalnej zęba przylegającego do luki, zaś podparcie o d- dalone lub dalekie polega na usytuowaniu ciernia w pewnej odległości od luki zębowej.

Wybór zęba oporowego dla podparcia protezy, który pomimo klinicznie dobrego umocowania w zębodole jest w nim osadzony tylko częścią swojego korzenia i ma znacznie zredukowaną powierzchnię ozębnej jest decyzją błędną. Dodatkowe obciążenie takiego zęba może się w krótkim czasie przyczynić do jego rozchwiania, konieczności usunięcia i niekiedy także do wymiany protezy.

Model orientacyjny, na którym została przeprowadzona wstępna analiza paralelometryczna oraz zdjęcie rtg będą pomocne na następnej wi-

Leave a Reply